Odmowa wjazdu


Przesłanki odmowy wjazdu (art. 28 ustawy o cudzoziemcach):


  • brak ważnego dokumentu podróży, ważnej wizy lub innych ważnych dokumentów uprawniających do wjazdu na terytorium Polski i do pobytu na tym terytorium;
  • brak podróżnego ubezpieczenia medycznego lub ubezpieczenia zdrowotnego;
  • wykorzystanie dopuszczalnego okresu pobytu na terytorium państw obszaru Schengen wynoszący 90 dni w każdym okresie 180 dni, chyba że umowy międzynarodowe stanowią inaczej;
  • brak dokumentów wystarczających do potwierdzenia celu i warunków planowanego pobytu;
  • brak wystarczających środków finansowych pozwalających na realizację celu pobytu i powrót do państwa zamieszkania/tranzyt do państwa trzeciego;
  • przedstawienie podrobionego lub przerobionego dokumentu podróży, wizy lub innego dokumentu uprawniającego do wjazdu do Polski;
  • wjazd w okresie obowiązywania wpisu do wykazu cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany;
  • dane cudzoziemca znajdują się w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy wjazdu i pobytu;
  • wjazd cudzoziemca do Polski lub jego pobyt może stanowić zagrożenie dla zdrowia publicznego;
  • z uwagi na względy obronności lub bezpieczeństwa państwa lub ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego lub stosunki międzynarodowe Rzeczypospolitej Polskiej lub innego państwa członkowskiego UE.

      Wjazdu do Polski nie odmawia się
    • w przypadku posiadania przez cudzoziemca wizy Schengen w celu przyjazdu ze względów humanitarnych, z uwagi na interes państwa lub zobowiązania międzynarodowe;
    • jeśli cudzoziemiec uzyskał zezwolenie na pobyt czasowy ze względu na okoliczności wymagające krótkotrwałego pobytu;
    • jeśli podczas kontroli granicznej cudzoziemiec zadeklarował zamiar złożenia wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej w przypadkach, o których mowa w art. 28 ust. 1 oraz art. 61 ust. 1 ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony;
    • gdy cudzoziemiec przejeżdża przez Polskę tranzytem w celu realizacji wizy długoterminowej lub tytułu pobytowego wydanego mu przez państwo UE (z wyjątkiem sytuacji, w której obowiązuje wpis do wykazu cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany).

     

Decyzja o odmowie wjazdu


- wydawana jest przez komendanta placówki Straży Granicznej w formie decyzji administracyjnej. 

Postępowanie przed wydaniem decyzji ogranicza się do:

  • przesłuchania cudzoziemca;
  • kontroli dokumentów przez niego posiadanych;
  • przesłuchania wskazanych przez cudzoziemca osób towarzyszących mu w podróży;
  • dokonania sprawdzeń w dostępnych rejestrach, ewidencjach i wykazach w sprawie cudzoziemców;
  • uzyskania niezbędnych informacji od instytucji państwowych, organów administracji rządowej i samorządu terytorialnego, jednostek gospodarczych prowadzących działalność w zakresie użytecznej publicznej, innych jednostek gospodarczych prowadzących działalność w zakresie użyteczności publicznej, innych jednostek gospodarczych i organizacji społecznych lub osób fizycznych.

Postępowanie może się ograniczyć do kontroli posiadanych dokumentów, w przypadku braku wątpliwości, co do niespełniania przez cudzoziemca warunków wjazdu.

Decyzja o odmowie wjazdu podlega natychmiastowemu wykonaniu. Przysługuje od niej odwołanie do Komendanta Głównego Straży Granicznej.

Wobec obywateli UE i członków ich rodzin stosuje się przepisy art. 11 ust. 1 ustawy o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin.

Wjazdu do Polski można im odmówić jedynie w następujących przypadkach:


  • wjazd następuje w okresie obowiązywania wpisu do wykazu cudzoziemców, których pobyt jest niepożądany;
  • pobyt na terytorium Polski może stanowić zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa państwa lub ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego lub zdrowia publicznego;
  • nie posiadają dokumentów wskazujących na fakt, że są uprawnieni do korzystania ze swobody przepływu osób.
 

Decyzja o odmowie wjazdu wydana na podstawie przesłanki dotyczącej zagrożenia bezpieczeństwa lub porządku publicznego, interesów międzynarodowych lub zdrowia publicznego, powinna uwzględniać zasadę proporcjonalności i być wydawane wyłącznie w przypadku, gdy zachowanie danej osoby stanowi rzeczywiste, aktualne i dostatecznie poważne zagrożenie dla interesu społecznego.

Wcześniejsza karalność nie może stanowić samoistnej przesłanki do podjęcia ww. decyzji.

 

cookie

Ta strona używa ciasteczek (plików cookies) w celu ułatwienia Ci korzystania z naszego serwisu oraz w celach statystycznych, w szczególności:

Jeśli w ustawieniach przeglądarki nie zostało włączone blokowanie tego typu plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci swojego urządzenia. Pamiętaj, że zawsze możesz samodzielnie zarządzać tymi ustawieniami w swojej przeglądarce. Więcej informacji możesz znaleźć w naszej Polityce cookies.