Aby uzyskać dalsze informacje o procedurach wizowych skieruj się na stronę Ministerstwa Spraw Zagranicznych. 


Wprowadzenie


 

  Wizy Schengen

Wizy Schengen są wizami umożliwiającymi pobyt krótkoterminowy w strefie Schengen obywatelom państw trzecich, którzy nie są zwolnieni z obowiązku wizowego na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1806. Pobyt krótkoterminowy to taki, który trwa nie dłużej niż 90 dni w każdym okresie 180 dni.

Informacja o zwolnieniach - otwórz link.

Zasady wydawania wiz Schengen regulują przepisy rozporządzenia (WE) nr 810/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Wizowy (kodeks wizowy).

Dane z wniosków o wizy Schengen, decyzji podjętych na ich podstawie, wydanych naklejek wizowych, informacje o przedłużeniu, cofnięciu oraz unieważnieniu wizy Schengen przechowuje się w Wizowym Systemie Informacyjnym (VIS). 

Informacja o systemie - otwórz link.

 

  Wizy krajowe 
Są wizami umożliwiającymi cudzoziemcom pobyt długoterminowy w okresie powyżej 3 miesięcy i nie dłużej niż 1 rok.

Jednocześnie umożliwiają podróżowanie po innych państwach obszaru Schengen pod warunkiem, że pobyt w tychże państwach nie przekracza 90 dni w każdym 180-dniowym okresie, dokument podróży cudzoziemca jest uznawany przez ww. państwa członkowskie, a dane cudzoziemca nie zostały wprowadzone do krajowego zakazu wjazdu, do którego się on udaje.

Zasady wydawania wiz krajowych są regulowane przepisami ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach.

 

 

Przepisy


Ustawa o cudzoziemcach


Ustawa z dnia 12 grudnia 2013r. o cudzoziemcach w dziale IV. reguluje proces wydawania wiz krajowych oraz niektóre procedury związane z wydawaniem wiz Schengen (m.in. cele krajowe wydawania czy adnotacje krajowe), jak też kwestie związane z procedurami dotyczącymi przedłużania wiz, a także ich cofania i unieważnienia.

Dodatkowo w art. 5 ust. 2 ustawy o cudzoziemcach wskazane jest, iż do wydawania, cofania lub unieważniania wiz krajowych lub przedłużania okresu ich ważności lub okresu objętego tymi wizami, które nie zostały uregulowane w przepisach ustawy o cudzoziemcach stosuje się Wspólnotowy Kodeks Wizowy.

Rozporządzenie (WE) nr 810/2009 (kodeks wizowy)


Rozporządzenie (WE) nr 810/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Wizowy (kodeks wizowy) jest głównym źródłem prawa dotyczącym wydawania wiz Schengen. Ustanawia wspólne zasady składania wniosków wizowych dla wszystkich państw UE, określając m.in.:

  • zasady składania wniosku o wizę Schengen, wymagane dokumenty i opłaty oraz państwo właściwe dla jego rozpatrzenia;
  • zasady rozpatrywania wniosku i podejmowania decyzji wizowej przez konsula;
  • przesłanki odmowy wydania wizy Schengen;
  • zasady przedłużenia, unieważnienia i cofnięcia wizy Schengen;
  • procedury związane z wydawaniem wiz na granicach zewnętrznych.

Art. 3 rozporządzenia (UE) 2018/1806


Art. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1806 z dnia 14 listopada 2018 r. wymieniającego państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnienie z tego wymogu określa, że wizę na wjeździe do obszaru Schengen muszą posiadać obywatele państw trzecich wymienionych w załączniku I. do tego rozporządzenia oraz osoby, które uzyskały status bezpaństwowca lub uchodźcy w państwach spoza obszaru Schengen.


Wypełnienie i złożenie wniosku


Kiedy złożyć wniosek? 


  • nie wcześniej niż 6 miesięcy i nie później niż 15 dni przed datą planowanego wjazdu, z zastrzeżeniem, że w przypadku marynarzy jest możliwe złożenie wniosku na 9 miesięcy przed datą planowanego wjazdu.

Gdzie złożyć wniosek?


  • do konsulatu właściwego ze względu na miejsce zamieszkania (co do zasady).
 

Wniosek należy złożyć do polskiego konsula, gdy:

  • głównym celem podróży jest terytorium Polski;
  • gdy przekroczenie granicy zewnętrznej Schengen następuje przez granicę Polski, a państwa członkowskiego, które jest głównym celem podróży nie da się określić. 

W niektórych przypadkach wniosek może być rozpatrywany przez ministra właściwego do spraw zagranicznych – w tym przypadku wniosek w zależności od miejsca pobytu cudzoziemca, jest składany za pośrednictwem konsula lub usługodawcy zewnętrznego.

 

Sytuacje wyjątkowe 
W sytuacjach szczególnych i pilnych (np. śmierć bliskiej osoby, wypadki, przyczyny humanitarne), gdy niemożliwe jest złożenie w konsulacie wniosku wizowego, możliwe jest złożenie wniosku wizowego na granicy.

 

W niektórych lokacjach konsularnych, wymagane jest zarejestrowania wniosku wizowego lub umówienie się na wizytę o konsula przez system e-Konsulat:

https://secure.e-konsulat.gov.pl

Niektóre konsulaty RP korzystają także z możliwości złożenia wniosku za pośrednictwem usługodawcy zewnętrznego. Szczegółowe informacje można znaleźć na stronach poszczególnych konsulatów RP.

W przypadku starania się o wizę Schengen, w niektórych lokacjach konsularnych, Polska jest reprezentowana przez inne państwo członkowskie. 

W takim wypadku, co do zasady, wniosek o wizę Schengen składa się w konsulacie państwa reprezentowanego, który to reguluje szczegóły proceduralne złożenia wniosku (kwestie stawiennictwa osobistego, możliwość/konieczność składania wniosku u usługodawcy zewnętrznego), a jego prawo reguluje ewentualne kwestie odwołania od decyzji wizowej.

Cele wydania wiz


Wypełniając wniosek wizowy należy wskazać główny cel podróży. Na formularzu dokonuje się wyboru spośród ogólnych celów ubiegania się o wizę. 

Cele szczegółowe (zarówno Schengen, jak i krajowych) oraz uprawnienia z nich wynikające są określone przez prawo krajowe - w przypadku Polski są to przepisy art. 60 ustawy o cudzoziemcach. 

Typ wiz (Schengen vs. krajowa)


Typ wizy, o którą powinien ubiegać się cudzoziemiec zależy przede wszystkim od długości planowanego pobytu w Polsce. Jeśli cudzoziemiec planuje pobyt dłuższy niż 90 dni w ciągu roku, powinien obiegać się o wizę krajową, a jeśli krótszy – o wizę Schengen.

Od powyższej zasady, art. 60 ust. 2 ustawy o cudzoziemcach wprowadza wyjątki.

  Wizy wydawane wyłącznie jako wizy Schengen
  • wizy w celu tranzytu;
  • wizy w celu tranzytu lotniczego;

 

  Wizy wydawane wyłącznie jako wizy krajowe
  • wizy w celu odbycia studiów pierwszego stopnia, studiów drugiego stopnia lub jednolitych studiów magisterskich albo kształcenia się w szkole doktorskiej;
  • wizy w celu prowadzenia badań naukowych lub prac rozwojowych;
  • wizy w celu odbycia stażu;
  • wizy w celu udziału w programie wolontariatu europejskiego;
  • wizy w celu repatriacji, 
  • wizy w celu przybycia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jako członek najbliższej rodziny repatrianta, 
  • wizy w celu korzystania z uprawnień wynikających z posiadania Karty Polaka, 
  • wizy w celu przybycia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jako członek najbliższej rodziny osoby przebywającej w Polsce na podstawie zezwolenia na pobyt stały uzyskanego na podstawie Karty Polaka;

 ⇒ Dla wydania wiz krajowych studentom studiów stacjonarnych, doktorantom, naukowcom, stażystom i wolontariuszom wymagane jest zatwierdzenie jednostki przyjmującej przez ministra właściwego ds. wewnętrznych, w ramach specjalnej procedury. 
Listę jednostek zatwierdzonych znajdziesz na stronie MSWiA - kliknij i przejdź.

 

Konsul na podstawie przedstawionych informacji (we wniosku oraz dokumentach towarzyszących) podczas rozpatrywania wniosku, wskazuje na naklejce wizowej właściwy cel wydania wizy, zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 25 czerwca 2025r. w sprawie wiz dla cudzoziemców.

W przypadku wniosków o wizę Schengen składanych w ramach reprezentacji wizowej, obowiązują w tym zakresie przepisy państw reprezentujących Polskę.

 

Wymogi formalne


Osoba ubiegająca się o wizę Schengen:


  • wypełnia wniosek o wizę Schengen, stanowiący załącznik I do kodeksu wizowego;
  • przedstawia dokument podróży, który:
  • jest ważny co najmniej trzy miesiące po planowanej dacie ostatniego opuszczenia państw członkowskich,
  • zwiera przynajmniej dwie wolne strony oraz 
  • został wydany w ciągu ostatnich dziesięciu lat.

 

  • składa fotografię, zgodną z wymogami technicznymi określonymi w dokumencie ICAO 9303, część 1, wydanie VI, lub taka fotografia jest jej wykonywana w chwili składania wniosku;
  • umożliwia pobranie odcisków palców - o ile:
  • odciski nie były pobierane przy poprzednim wniosku o wizę Schengen w ciągu ostatnich 59 miesięcy;
  • nie jest dzieckiem w wieku poniżej 12 roku życia;
  • pobranie od niej odcisków linii papilarnych jest fizycznie możliwe;
  • nie jest przywódcą państwa lub rządu, członkiem rządu krajowego lub towarzyszącym im małżonkiem, członkiem oficjalnej delegacji, monarchom lub ważnym rangą członkiem rodziny królewskiej zapraszanym przez rządy państw członkowskich lub organizacje międzynarodowe w celach oficjalnych

 

  • uiszcza opłatę wizową;
  • dostarcza dokumenty uzupełniające wskazane w art. 14 oraz załączniku II do kodeksu wizowego lub też wskazane jako ich odpowiedniki w ramach lokalnej współpracy Schengen;
  • dostarcza dowód posiadania podróżnego ubezpieczenia medycznego, które jest odpowiednie i aktualne - w przypadkach, gdy ma to zastosowanie.

Osoba ubiegająca się o wizę krajową:


  • wypełnia wniosek o wizę krajową na formularzu według wzoru określonego w załączniku nr 2 do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 22 marca 2022 r. w sprawie wiz dla cudzoziemców;

  • składa fotografię spełniającą określone wymagania;
  • nieuszkodzoną, kolorową, o dobrej ostrości, o wymiarze 35mm x 45mm,
  • wykonaną nie wcześniej niż 6 miesięcy przed złożeniem wniosku;
  • przedstawiającą wizerunek twarzy składającego wniosek od wierzchołka głowy do górnej części barków, tak aby twarz zajmowała 70-80% fotografii, na jednolitym jasnym tle, w pozycji frontalnej, patrzącej na wprost z otwartymi oczami, nieprzesłoniętymi włosami z naturalnym wyrazem twarzy i zamkniętymi ustami, a także odwzorowują naturalny kolor jego skóry,
  • przedstawiającą wyraźnie oczy cudzoziemca, zwłaszcza jego źrenice, gdzie linia oczu powinna być równoległa do górnej krawędzi fotografii

 

  • składa wymagane dokumenty: 
    • potwierdzające cel i warunki planowanego pobytu;
    • potwierdzające posiadanie wystarczających środków finansowych na pokrycie kosztów utrzymania przez cały okres planowanego pobytu oraz na podróż do państwa pochodzenia lub zamieszkania albo na tranzyt do państwa trzeciego, które zezwoli na jej wjazd, albo możliwość uzyskania takich środków zgodnych z prawem;
    • potwierdzające posiadanie ubezpieczenia zdrowotnego lub podróżnego ubezpieczenia medycznego
    • potwierdzające wiarygodność deklaracji o zamiarze opuszczenia terytorium Polski przed upływem terminu ważności wizy oraz inne okoliczności podane we wniosku;

  • przedstawia dokument podróży, który:
  • jest ważny co najmniej trzy miesiące po planowanej dacie ostatniego opuszczenia państw członkowskich,
  • zwiera przynajmniej dwie wolne strony oraz 
  • został wydany w ciągu ostatnich dziesięciu lat.


Opłaty wizowe


  • Standardowa opłata - 90 Euro.
  • Obniżona opłata (dla dzieci wieku od lat 6 do poniżej lat 12 ) - 45 Euro.
  • Zwolnienie z opłaty wizowej, obejmuje m.in. dzieci poniżej 6 roku życia oraz naukowców podróżujących w celu wzięcia udziału w seminarium naukowym lub konferencji naukowej.

  • Standardowa opłata - 135 euro.
  • Zwolnienie z opłaty wizowej obejmuje obywateli Ukrainy.
  • Wskazana opłata wizowa nie uwzględnia opłaty za skorzystanie z usług usługodawcy zewnętrznego.


Rozpatrzenie wniosku


W trakcie rozpatrywania wniosku, organ właściwy do rozpatrzenia wniosku przeprowadza kolejno następujące czynności:


  • sprawdza, czy zostały spełnione wymogi formalne;
  • wprowadza dane do systemu VIS (*wizy Schengen);
  • umieszcza stempel świadczący o dopuszczalności wniosku (*za wyjątkiem paszportów dyplomatycznych, służbowych lub serwisowych);
  • weryfikuje spełnienie warunków wjazdu, o których mowa jest w art. 6 ust. 1 lit. a), c), d) i e) Kodeksu granicznego Schengen;
  • ocenia środki utrzymania na planowany pobyt uwzględniając długość i cel pobytu oraz średnie koszty niedrogiego zakwaterowania i wyżywienia w danym państwie członkowskim uwzględniające czas planowanego pobytu,
  • może przeprowadzić rozmowę z osobą ubiegającą się o wizę i zażądać dodatkowych dokumentów;
  • przeprowadza konsultacje wizowe oraz może przeprowadzić konsultacje na podstawie art. 27 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1861 z dnia 28 listopada 2018 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen (SIS) w dziedzinie odpraw granicznych, zmiany konwencji wykonawczej do układu z Schengen oraz zmiany i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1987/2006.

Organ rozpatrujący wniosek wizowy, zatem konsul lub minister właściwy do spraw zagranicznych, jest jedynym organem, który może odpowiedzieć na wszelkie pytania dotyczące procesu wizowego. Do tego organu kieruj swoje pytania.

 


Decyzja wizowa


Termin rozpatrzenia wniosku


  • 15 dni kalendarzowych od daty złożenia wniosku i może być wydłużony przez konsula. Terminy te nie obowiązują w przypadku wiz krajowych wydawanych w celu repatriacji lub członkom rodziny repatrianta.

Rodzaje decyzji


  • o wydaniu wizy ( krajowej lub Schengen);
  • o wydaniu wizy ograniczonej terytorialnie (w przypadku wiz Schengen),
  • o odmowie wydania wizy.

Wydanie wizy


  • Konsul może wydać wizy na jeden, dwa lub więcej wjazdów. W przypadku wizy Schengen, gdy okres ważności wizy przekracza sześć miesięcy, wizę przyznaje się z prawem do wielokrotnego wjazdu.
  • Konsul wydaje wizę poprzez wydruk naklejki wizowej i wklejenie naklejki do dokumentu podróży aplikującego. W szczególnych przypadkach, gdy dokument podróży cudzoziemca nie jest uznawany przez państwo rozpatrujące wniosek wizowy, konsul umieszcza wizę na osobnym blankiecie wizowym.

Wzór naklejki wizy Schengen:

Wzór naklejki wizy krajowej:

 

Posiadanie wizy Schengen lub wizy krajowej nie gwarantuje wjazdu na terytorium państw członkowskich - jest jedynie jednym z elementów wymaganym do przekraczania granicy.


Wiza o ograniczonej ważności terytorialnej (LTV) - przypadki wydania


  • gdy dokument podróży cudzoziemca nie jest uznawany przez wszystkie państwa członkowskie wydaje się wizę ograniczoną do państw członkowskich uznających ten dokument podróży (w tym państwo rozpatrujące wniosek) lub ograniczoną do terytorium państwa członkowskiego wydającego wniosek (jeśli państwo to nie uznaje przedstawionego dokumentu podróży), zgodnie z art. 25 ust. 3 kodeksu wizowego.
  • gdy jedno z państw członkowskich sprzeciwiło się wydaniu wizy w trakcie procedury zasięgania opinii, o której mowa z art. 22 kodeksu wizowego, nie można było przeprowadzić tychże konsultacji ze względu na pilność sytuacji lub gdy cudzoziemiec nie spełnia jednego z pozostałych warunków wjazdu z art. 6 ust. 1 kodeksu granicznego Schengen, a jednocześnie organ wizowy uzna, iż z przyczyn humanitarnych (np. śmierć lub ciężka choroba członka rodziny), z uwagi na interes państwowy (np. wezwanie do sądu) lub zobowiązania międzynarodowe, cudzoziemiec powinien wjechać na terytorium państwa członkowskiego.
  • gdy cudzoziemiec wykorzystał 90-dniowy okres pobytu w każdym 180-dniowym okresie, a organ wizowy uzna jego pobyt za zasadny. Zgodnie z art. 25 ust. 2 kodeksu wizowego wiza LTV jest w tym wypadku ważna jedynie na terytorium państwa członkowskiego ją wydającego. Może ona wyjątkowo zostać na terytorium więcej niż jednego państwa rozszerzona pod warunkiem wyrażenia zgody przez każde z tych państw.

Odmowa wydania wizy


Organ rozpatrujący wniosek wizowy odmawia wydania wizy poprzez podjęcie decyzji i przekazanie jej aplikującego na standardowym formularzu wraz z przesłankami oraz odpowiednim faktycznym uzasadnieniem, a także ze wskazaniem procedury odwoławczej od ww. decyzji.

Informacje dotyczące przesłanek formalnych (w formie checkboxów) oraz faktycznych (w formie krótkiego uzasadnienia) odmowy wydania wizy krajowej przekazuje się aplikującemu na standardowym formularzu według wzoru określonego w załączniku 3 do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 25 czerwca 2025 r. w sprawie wiz dla cudzoziemców wraz informacjami o środkach odwoławczych.

 

Przesłanki do odmowy wydania wizy Schengen są przedstawione w art. 32 rozporządzenia (WE) 810/2009 (kodeksu wizowego):


  • przedstawienie fałszywego, podrobionego lub przerobionego dokumentu podróży;
  • nieprzedstawienie potwierdzenia celów i warunków planowanego pobytu (lub w przypadku tranzytu lotniczego – tegoż tranzytu);
  • niedostarczenie dowodów na posiadanie wystarczających środków utrzymania odpowiednich do długości planowanego pobytu oraz środków pozwalających na powrót do państwa pochodzenia lub zamieszkania, ani na tranzyt do państwa trzeciego, co do którego istnieje pewność, iż udzieli osobie ubiegającej się o wizę pozwolenia na wjazdu, albo na uzyskanie zgodnie z prawem takich środków;
  • wykorzystanie w bieżącym 180-dniowym okresie dozwolonych 90 dni pobytu na terytorium państw członkowskich na podstawie wizy jednolitej lub wizy o ograniczonej ważności terytorialnej;
  • istnienie dotyczącego aplikującego wpisu w SIS do celów odmowy wjazdu i pobytu;
  • stanowienie przez aplikującego zagrożenia dla porządku publicznego, bezpieczeństwa wewnętrznego, zdrowia publicznego lub dla stosunków międzynarodowych, któregokolwiek z państwa członkowskich, zwłaszcza, gdy dane aplikującego figurują w krajowych bazach danych do celów odmowy wjazdu;
  • niedostarczenie, gdy ma to zastosowanie, dowodu na posiadanie odpowiedniego, ważnego podróżnego ubezpieczenia medycznego;
  • istnienie poważnych wątpliwości, co do autentyczności przedstawionych przez aplikującego dokumentów lub prawdziwości ich treści, wiarygodności oświadczeń przez niego złożonych lub zamiaru opuszczenia terytorium państw członkowskich przed wygaśnięciem terminu ważności wizy.
  Informacje dotyczące przesłanek formalnych (w formie checkboxów) oraz faktycznych (w formie krótkiego uzasadnienia) odmowy wydania wizy Schengen przekazuje się aplikującemu na standardowym formularzu określonym w załączniku VI w raz z informacjami o trybie postępowania odwoławczego.

 

W przypadku wizy krajowej, podstawowe przesłanki odmowy wydania wizy krajowej określa art. 65 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach:


  • obowiązywanie wpisu danych cudzoziemca do wykazu cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany;
  • istnienie dotyczącego aplikującego wpisu w SIS do celów odmowy wjazdu i pobytu;
  • brak środków finansowych na czas trwania planowanego pobytu aplikującego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz na podróż powrotną do państwa pochodzenia lub zamieszkania albo na tranzyt do państwa trzeciego, które udzieli pozwolenia na wjazdu; lub też możliwości legalnego uzyskania takich środków;
  • brak wymaganego prawem ubezpieczenia zdrowotnego lub medycznego;
  • względy obronności lub bezpieczeństwa państwa lub ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego lub interesu Rzeczypospolitej Polskiej;
  • złożenie w toku postępowania wniosku zawierającego nieprawdziwe dane osobowe lub fałszywe informacje lub dołączenie do wniosku takowych dokumentów;
  • zeznanie nieprawdy lub zatajenie prawdy albo przerobienie dokumentu w celu użycia go jako autentycznego lub użycie takiego dokumentu;
  • nieuzasadnienie celów lub warunków planowanego pobytu;
  • zachodzenie uzasadnionych wątpliwości co do zamiaru opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przed upływem terminu ważności wizy;
  • zachodzenie poważnych wątpliwości, co do wiarygodności złożonych przez cudzoziemca odnośnie do celu jego pobytu albo obiektywne okoliczności wskazujące na to, że cel pobytu cudzoziemca mógłby być inny niż deklarowany.

Dodatkowo art. 65 w ust. 1a-1e ustawy o cudzoziemcach określają szczególne przesłanki odmowy wizy krajowej w stosunku do osób ubiegających się o wizę w celu odbycia studiów, prowadzenia badań naukowych, odbycia stażu lub wolontariatu europejskiego.

W przypadku, gdy celem wydania wizy krajowej miałyby być studia, wizy odmawia się dodatkowo w przypadku, gdy:


  • jednostka prowadząca studia działa głównie w celu ułatwienia studentom lub doktorantom niezgodnego z prawem wjazdu lub pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w szczególności oferuje i świadczy usługi edukacyjne związane wyłącznie z kształceniem cudzoziemców na studiach;
  • cudzoziemiec ubiega się o kolejną wizę w tym celu, a okoliczności sprawy wskazują, iż poprzednia wiza była wydana w sposób niezgodny z celem jej wydania;
  • w przypadku, gdy cudzoziemiec został skreślony z listy studentów bądź doktorantów.

W przypadku, gdy celem wydania wizy krajowej miałoby być prowadzenie prac naukowych lub prac rozwojowych odmawia się dodatkowo w przypadku, gdy:


  • jednostka naukowa działa głównie w celu ułatwiania naukowcom niezgodnego z prawem wjazdu lub pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
  • cudzoziemiec ubiega się o kolejną wizę w tym celu, a okoliczności sprawy wskazują, iż poprzednia wiza była wydana w sposób niezgodny z celem jej wydania.

  • organizator stażu działa głównie w celu ułatwiania stażystą niezgodnego z prawem wjazdu lub pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
  • organizator stażu jest zarządzany lub kontrolowany przez osobę fizyczną ukaraną za wykroczenie, o którym mowa w art. 84 ust. 1 ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o dopuszczalności powierzania pracy cudzoziemcom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, która w ciągu 2 lat od ukarania została ponownie ukarana za podobne wykroczenie;
  • organizator stażu jest zarządzany lub kontrolowany przez osobę fizyczną ukaraną za wykroczenia, o których mowa w art. 84 ust. 3-5 ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o dopuszczalności powierzania pracy cudzoziemcom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
  • organizator stażu jest zarządzany lub kontrolowany przez osobę fizyczną skazaną za  przestępstwo, o którym mowa w art. 218-221 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks Karny;
  • organizator stażu nie dopełnia obowiązku opłacenia składek na ubezpieczenia społeczne;
  • organizator stażu zalega z uiszczeniem podatków, z wyjątkiem przypadków, gdy uzyskał przewidziane prawem zwolnienie, odroczenie, rozłożenie na raty zaległych płatności lub wstrzymania w całości wykonania decyzji właściwego organu;
  • organizator stażu nie prowadzi działalności gospodarczej, a staż pozostaje w bezpośrednim związku z taką działalnością;
  • została ogłoszona upadłość organizatora stażu lub jest likwidowany;
  • cudzoziemiec ubiega się o kolejną wizę w tym celu, a okoliczności sprawy wskazują, iż poprzednia wiza była wydana w sposób niezgodny z celem jej wydania.

W przypadku ubiegania się o wizę w celu uczestnictwa w wolontariacie europejskim, wizy odmawia się dodatkowo w przypadku, gdy:


  • jednostka organizacyjna, na rzecz której cudzoziemiec wykonuje lub zamierza wykonywać świadczenia jako wolontariusz działa głównie w celu ułatwiania wolontariuszom niezgodnego z prawem wjazdu lub pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
  • jednostka organizacyjna, na rzecz której cudzoziemiec wykonuje lub zamierza wykonywać świadczenia jako wolontariusz jest zarządzana lub kontrolowana przez osobę fizyczną ukaraną za wykroczenie, o którym mowa art. 84 ust. 1 ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o dopuszczalności powierzania pracy cudzoziemcom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, która w ciągu 2 lat od ukarania została ponownie ukarana za podobne wykroczenie;
  • jednostka organizacyjna, na rzecz której cudzoziemiec wykonuje lub zamierza wykonywać świadczenia jako wolontariusz jest zarządzana lub kontrolowana przez osobę fizyczną za wykroczenia, o których mowa w art. 84 ust. 3-5 ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o dopuszczalności powierzania pracy cudzoziemcom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
  • jednostka organizacyjna, na rzecz której cudzoziemiec wykonuje lub zamierza wykonywać świadczenia jako wolontariusz jest zarządzana lub kontrolowana przez osobę fizyczną jest osobą skazaną za przestępstwo, o którym mowa w art. 218-211 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks Karny;
  • jednostka organizacyjna, na rzecz której cudzoziemiec wykonuje lub zamierza wykonywać świadczenia jako wolontariusz nie dopełnia obowiązku opłacenia składek na ubezpieczenia społeczne;
  • jednostka organizacyjna, na rzecz której cudzoziemiec wykonuje lub zamierza wykonywać świadczenia jako wolontariusz zalega z uiszczeniem podatków, z wyjątkiem przypadków, gdy uzyskał przewidziane prawem zwolnienie, odroczenie, rozłożenie na raty zaległych płatności lub wstrzymania w całości wykonania decyzji właściwego organu.


Środki zaskarżenia


  • decyzji wydanej przez konsula lub ministra właściwego do spraw zagranicznych  ⇒  wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przez ten organ;

Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przez konsula lub ministra spraw właściwego do spraw zagranicznego składa się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji wizy Schengen lub wizy krajowej. Konsul lub minister właściwy do spraw zagranicznych rozpatruje ww. wniosek w terminie 14 dni.

  • decyzji wydanej przez komendanta placówki Straży Granicznej ⇒ odwołanie do Komendanta Głównego Straży Granicznej.


Dozwolony okres pobytu


Wiza Schengen


Okres dozwolonego pobytu na wizie Schengen oblicza się biorąc pod uwagę liczbę dni dozwolonego pobytu, okres ważności wizy oraz liczbę dozwolonych wjazdów do strefy Schengen.


Przykład 1. 

Cudzoziemcowi wydano wizę uprawniającą do jednokrotnego wjazdu, z okresem dozwolonego pobytu 30 dni oraz okresem ważności od 1 marca do 29 maja. Cudzoziemiec może zatem wjechać jednokrotnie do strefy Schengen i powinien ją opuścić przed upływem 30 dni (wliczając w to dzień wjazdu i wyjazdu), ale nie później niż 29 maja.

 


Przykład 2. 


Cudzoziemcowi wydano wizę uprawniającą do dwukrotnego wjazdu, z okresem dozwolonego pobytu 60 dni oraz okresem ważności od 1 marca do 15 lipca. Cudzoziemiec przebywał w strefie Schengen od 12 marca do 20 kwietnia. Chciałby przyjechać do Polski na urlop wypoczynkowy i zastanawia się na ile dni i kiedy może przyjechać. Cudzoziemiec wykorzystał już 40 dni z okresu dozwolonego pobytu. Może zatem przyjechać na maksymalnie 20 dni licząc łącznie z datę wjazdu i wyjechać nie później niż 15 lipca.


W przypadku wizy pozwalającej na wjazd wielokrotny, cudzoziemiec może wielokrotnie wjeżdżać do obszaru Schengen, a łączny okres pobytu nie może przekroczyć liczby dni wskazanej w naklejce wizowej w okresie ważności wizy.

Wizy Schengen z okresem ważności niż 180 dni wydaje się wyłącznie jako wizy uprawniające do wielokrotnego wjazdu z okresem pobytem oznaczonym jako 90 dni w każdym okresie 180-dniowym podczas ważności wizy.


Przykład:


Powyższa wiza Schengen (C), jest wizą uprawniającą do wielokrotnego wjazdu (MULT) w okresie od 28 sierpnia 2020 r. do 28 sierpnia 2022 r., uprawniającą do przebywania w państwach obszaru Schengen przez 90 dni w każdym 180-dniowym okresie.




Wiza krajowa


Okres dozwolonego pobytu na wizie krajowej oblicza się biorąc pod uwagę liczbę dni dozwolonego pobytu, okres ważności wizy oraz liczbę dozwolonych wjazdów.

Łączny okres pobytu nie może przekroczyć liczby dni pobytu wskazanej w wizie krajowej we wskazanym okresie ważności wizy. Cudzoziemiec posiadający wizę krajową może przebywać w innym państwie obszaru Schengen niż państwo, które wydało wizę krajową nie dłużej niż 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu.

Liczba wjazdów oznacza w przypadku wiz krajowych wydanych przez Rzeczpospolitą Polską oznacza łączną liczbę dozwolonych przekroczeń granicy zewnętrznej państw członkowskich.


Przykład:

Powyższa wiza jest wizą krajową (D) uprawniającą do jednokrotnego wjazdu (01) do Polski na okres 120 dni od 25 października 2020 r. do 21 lutego 2021 r.


 

Łączenie okresu dozwolonego pobytu na wizie Schengen z pobytem długoterminowym


Pobyt krótkoterminowy (na wizie Schengen) można łączyć z pobytem długoterminowym (na wizie krajowej lub innym tytule pobytowym). Okresy dozwolonego pobytu liczone są w tym wypadku osobno.

W przypadku, w którym pobyt krótkoterminowy następuje po upływie okresu ważności tytułu pobytowego, należy pamiętać, iż maksymalny dozwolony okres pobytu to 90 dni, po których cudzoziemiec musi opuścić terytorium państw członkowskich, chyba że w międzyczasie uzyska nowy tytuł pobytowy lub wizę krajową.


Inne zagadnienia


Cofnięcie i unieważnienie wizy


Podstawową różnicą pomiędzy cofnięciem a unieważnieniem wizy jest to, iż w przypadku cofnięcia wizy – posiadacz wizy przestał spełniać warunki pobytu po wydaniu wizy, a w przypadku unieważnienia wizy – pierwotna decyzja organu wizowego była błędna (nie powinno dojść do wydania wizy).

 

  Wiza Schengen
  • Wizę cofa się, jeżeli w okresie ważności wizy okaże się, iż warunki uprawniające do jej wydania nie są już spełniane (art. 34 ust. 2 kodeksu wizowego).
  • Można też cofnąć na wniosek posiadacza wizy (dotyczy najczęściej sytuacji, w których zmienia się planowany okres pobytu w strefie Schengen).
  • Wizę unieważnia się w przypadku, gdy w chwili wydania wizy warunki uprawniające do wydania wizy nie były spełnione (wiza Schengen: art. 34 ust. 1 kodeksu wizowego)

 

  Wiza krajowa 
  • Wizę cofa się z urzędu w przypadkach określonych w art. 90 ustawy o cudzoziemcach – zatem do zasady na podstawie tych samych przesłanek, co skutkujące odmową wydania wizy, z wyjątkiem przesłanki dotyczącej figurowania danych cudzoziemca w SIS na skutek wpisu państwa członkowskiego innego niż Polska.
  • Wizę unieważnia się w przypadku, gdy w chwili wydania wizy zachodziły okoliczności uzasadniające odmowę jej wydania (wiza krajowa: art. 91 ustawy o cudzoziemcach).

 

Organ wydający


Zgodnie z art. 92 ustawy o cudzoziemcach, wizę Schengen lub wizę krajową cofa lub unieważnia w drodze decyzji:

  • konsul;
  • minister właściwy do spraw zagranicznych;
  • komendant oddziału Straży Granicznej lub komendant placówki Straży Granicznej.
W przypadkach wiz wydawanych członkom misji dyplomatycznych lub urzędów konsularnych lub innym osobom zrównanych z nimi pod względem przywilejów i immunitetów na podstawie ustaw, umów lub powszechnie ustalonych zwyczajów międzynarodowych, a także członkom ich rodzin, cofa lub unieważnia wizę minister właściwy do spraw zagranicznych poprzez skierowanie noty do ministerstwa spraw zagranicznych państwa obcego lub jego misji dyplomatycznej.


Forma decyzji


Decyzja o cofnięciu lub unieważnieniu wizy Schengen wydawana jest na formularzu zgodnym z:

  • załącznikiem VI do Kodeksu wizowego w przypadku wiz Schengen;
  • załącznikiem do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 25 maja 2021 r. w sprawie unieważnienia i cofania wiz dla cudzoziemców.

Odpowiednia adnotacja o cofnięciu lub unieważnieniu wizy jest odnotowana w dokumencie podróży lub też na blankiecie, na którym umieszczona została naklejka wizowa.

Jeśli organ podejmujący decyzję nie ma dostępu do dokumentu podróży cudzoziemca lub blankietu, na którym umieszczono naklejkę wizową – dane takiej naklejki są wprowadzone do SIS.

Decyzja ta podlega natychmiastowemu wykonaniu.

Szczególne sytuacje dotyczące wydawania wiz


Przesłanki wydania


Art. 35 kodeksu wizowego pozwala w wyjątkowych przypadkach wizy na wydanie wiz Schengen na granicy w przypadkach, gdy wszystkie poniższe warunki pozostają spełnione:

  • osoba ubiegające się o wizę spełnia warunki wjazdu określone w art. 6 ust. 1 lit. a), c), d) i e) kodeksu granicznego Schengen;
    Od wymogu dotyczącego posiadania podróżnego medycznego można odstąpić w przypadku, gdy takie ubezpieczenie nie jest dostępne na przejściu granicznym.

  • osoba ubiegająca się o wizę nie mogła wystąpić o wizę z wyprzedzeniem -  przedstawi, w razie potrzeby, dokumenty, które potwierdzają niemożliwe do przewidzenia i bezwzględne przyczyny uzasadniające konieczność wjazdu; 

  • ocenia się, że jej powrót do państwa pochodzenia lub zamieszkania lub jej tranzyt przez terytorium krajów innych niż państwa członkowskie w pełni stosujące dorobek Schengen jest pewny.

Typowe powody wydania

  • nagła choroba lub śmierć osoby bliskiej;
  • konieczność objęcia opieki nad osobą małoletnią;
  • ewakuacja do państwa trzeciego poprzez terytorium państw członkowskich.

 

Organ wydający


  • Komendant placówki Straży Granicznej. Od decyzji tego organu przysługuje odwołanie do Komendanta Głównego Straży Granicznej. 

Okres ważności 


  • okres niezbędny do realizacji celu pobytu lub tranzytu - do 15 dni.

Informacje uzupełniające


  • Gdy cudzoziemiec nie spełnia jednego z warunków wjazdu lub należy do kategorii osób, wobec których niezbędne jest zasięgnięcie opinii organów centralnych państw członkowskich (art. 22 ust. 1 kodeksu wizowego) możliwe jest wydanie wizy o ograniczonej ważności terytorialnej.
  • Za wydanie wizy Schengen na granicy pobierana jest opłata skarbowa.

Członkom załóg statków morskich, którzy podlegają obowiązkowi wizowemu, można wydać wizę na tranzyt, gdy spełniają oni warunki wydania wiz na granicach zewnętrznych określone w art. 35 ust. 1 kodeksu wizowego, a granica jest przez nich przekraczana w celu zaokrętowania lub ponownego zaokrętowania na statku, na którym będą pracować jako członek załogi; lub w celu wyokrętowania ze statku.

Dodatkowe procedury związane z wydawaniem wizy członkom statków morskich na granicach zewnętrznych opisane są w załączniku do decyzji wykonawczej Komisji ustanawiającej instrukcje operacyjne dotyczące wydawania marynarzom wiz na granicach zewnętrznych (decyzja C (2020) 64 z dnia 15.1.2020 r.).

cookie

Ta strona używa ciasteczek (plików cookies) w celu ułatwienia Ci korzystania z naszego serwisu oraz w celach statystycznych, w szczególności:

Jeśli w ustawieniach przeglądarki nie zostało włączone blokowanie tego typu plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci swojego urządzenia. Pamiętaj, że zawsze możesz samodzielnie zarządzać tymi ustawieniami w swojej przeglądarce. Więcej informacji możesz znaleźć w naszej Polityce cookies.