Warunki mobilności studenta w poszczególnych państwach UE mogą się od siebie różnić. Przed wyjazdem koniecznie upewnij się, jakie warunki należy spełnić, by nie naruszyć przepisów prawa krajowego.

 

Słownik terminów - mobilność

- w rozumieniu przepisów migracyjnych to uprawnienie do wjazdu i pobytu cudzoziemca w UE, wynikające z dokumentu pobytowego lub wizy długoterminowej, o której mowa w art. 18 Konwencji Wykonawczej Schengen, albo wydanej zgodnie z prawem państwa UE spoza obszaru Schengen, wydanych przez państwo Unii inne niż to, w którym korzysta on z tego uprawnienia.

Ułatwienia w zakresie mobilności wewnątrzunijnej przysługują jedynie niektórym kategoriom obywateli państw trzecich oraz bezpaństwowców, w tym m.in. pracownikom o wysokich kwalifikacjach, naukowcom i studentom.

 

Mobilność studenta w innym państwie członkowskim UE ma miejsce, gdy student lub doktorant z państwa trzeciego (spoza UE/ EOG i Szwajcarii), który posiada wizę krajową z adnotacją „student” lub zezwolenie na pobyt czasowy w celu kształcenia się na studiach zamierza wyjechać do innego państwa Unii, aby kontynuować lub uzupełnić kształcenie dotychczas pobierane w Polsce.

Uprawnienie do wjazdu i pobytu w innym państwie UE dotyczy osób uczestniczących w programie unijnym, programie wielostronnym lub porozumieniu między uczelniami przewidującym mobilność wewnątrzunijną, np. w programie Erasmus +. 

Ułatwienia we wjeździe oferowane są przez wszystkie państwa, które stosują dyrektywę 2016/801/UE - co oznacza, że nie można korzystać z mobilności wewnątrzunijnej studenta na zasadach określonych w tej dyrektywie w Danii i Irlandii.

Okres ważności dokumentu pobytowego lub wizy długoterminowej powinien obejmować cały okres planowanej mobilności poza Polską. Dodatkowo cudzoziemiec może korzystać z mobilności w innym państwie nie dłużej niż przez 360 dni. 

Mobilność studenta w innym państwie członkowskim UE została uregulowana w przepisach art. 149a ustawy o cudzoziemcach.

 

 

Warunki korzystania z mobilności studenta w innym państwie UE


Szczegółowe zasady korzystania z mobilności studenta na terytorium danego państwa UE określa każde państwo członkowskie samodzielnie w swoim prawie krajowym. 

Mogą one obejmować wymóg zawiadomienia o zamiarze korzystania z mobilności.

Zależnie od przyjętych rozwiązań krajowych, zawiadomienie składa:

  • albo cudzoziemiec samodzielnie;
  • albo uczelnia, na której dotychczas studiował (wysyłająca go z Polski do innego państwa UE);
  • albo uczelnia, na której zamierza studiować w innym państwie UE (przyjmująca go w innym państwie UE). 

Państwa określają także do kogo składane jest zawiadomienie. 

Jeśli obowiązek złożenia zawiadomienia został przewidziany, ten podmiot, który jest obowiązany złożyć to zawiadomienie, powinien równolegle powiadomić o zamiarze korzystania z mobilności studenta także polskie władze (tj. Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców), np. przesyłając kopię tego zawiadomienia wraz z jego tłumaczeniem przysięgłym na język polski na adres biura podawczego (ul. Taborowa 33, 02-699 Warszawa) lub adres e-Doręczeń urzędu (AE:PL-63297-42869-TJTIE-23).

 

cookie

Ta strona używa ciasteczek (plików cookies) w celu ułatwienia Ci korzystania z naszego serwisu oraz w celach statystycznych, w szczególności:

Jeśli w ustawieniach przeglądarki nie zostało włączone blokowanie tego typu plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci swojego urządzenia. Pamiętaj, że zawsze możesz samodzielnie zarządzać tymi ustawieniami w swojej przeglądarce. Więcej informacji możesz znaleźć w naszej Polityce cookies.