Wprowadzenie


Zezwolenia na pobyt czasowy w celu mobilności długoterminowej członka rodziny naukowca udziela się uprawnionym członkom rodziny naukowca, który korzysta w Polsce z wewnątrzunijnej mobilności długoterminowej naukowca. 

Warunkiem udzielenia zezwolenia jest m.in. posiadanie przez członka rodziny ważnego dokumentu pobytowego z adnotacją "naukowiec", wydanego przez inne państwo członkowskie UE. Udzielenie zezwolenia powinno być uzasadnione zamiarem wspólnego pobytu w Polsce przez okres co najmniej 3 miesięcy. 

Wniosek o udzielenie tego zezwolenia możesz złożyć, gdy członek rodziny uzyskał już w Polsce zezwolenie na pobyt czasowy w celu mobilności długoterminowej naukowca, jak i w sytuacji, gdy o takie zezwolenie się dopiero ubiega. Jeśli złożysz wniosek w zbliżonym czasie (do 3 dni od złożenia przez niego wniosku), zostanie on rozpoznany niezwłocznie po rozpoznaniu jego wniosku.

Jeśli nie przebywasz w UE jako członek rodziny naukowca zapoznaj się z informacją o zezwoleniu na pobyt czasowy w celu połączenia się z rodziną (udzielane małżonkowi naukowca - otwórz link lub udzielane małoletniemu dziecku lub pasierbowi naukowca - otwórz link).

 

Osoby uprawnione


  • obywatele państw trzecich i bezpaństwowcy, którzy są, w rozumieniu ustawy o cudzoziemcach, członkami rodziny cudzoziemca, który po przeniesieniu z innego państwa UE przebywa w Polsce, aby prowadzić tu część badań naukowych lub prac rozwojowych (przez ponad 180 i nie dłużej niż przez 360 dni) na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy udzielonego w celu mobilności długoterminowej naukowca. 

Za członka rodziny uważa się:


  • małżonka naukowca, który korzysta lub zamierza korzystać w Polsce z mobilności długoterminowej naukowca;
  • małoletnie dziecko takiego naukowca i jego małżonka, w tym także dziecko przysposobione;
  • małoletnie dziecko takiego naukowca, w tym także dziecko przysposobione, pozostające na jego utrzymaniu, nad którym cudzoziemiec sprawuje faktycznie władzę rodzicielską;
  • małoletnie dziecko małżonka takiego naukowca, w tym także dziecko przysposobione, pozostające na jego utrzymaniu, nad którym sprawuje faktycznie władzę rodzicielską.
 

Słownik terminów: małżonek i faktyczna władza rodzicielska

⇒ Za małżonka uważa się wyłącznie osobę pozostającą w związku małżeńskim uznawanym przez prawo polskie. Musi być to związek małżeński dwojga osób różnej płci zarejestrowany zgodnie z prawem, niepoligamiczny, bez charakteru wyłącznie religijnego, osób posiadających zdolność do jego zawarcia.

⇒ Sprawowanie faktycznej władzy rodzicielskiej oznacza sprawowanie rzeczywistej, bieżącej opieki (pieczy) nad dzieckiem i jego majątkiem – co przejawia się troską o zapewnienie mu warunków bytowych (wyżywienie, ubranie, zapewnienie podstawowych potrzeb życiowych), zdrowie, rozwój psychofizyczny i intelektualny, zapewnieniem mu odpowiedniego wychowania i kierowanie nim. Wykonywanie faktycznej władzy rodzicielskiej nie jest tym samym, co wykonywanie prawa do kontaktów z dzieckiem. 

Organ udzielający


  • wojewoda właściwy ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca lub ze względu na miejsce pobytu naukowca, z którym przebywa w Polsce (jeśli wniosek składany do 3 dni od dnia złożenia przez niego wniosku); 
  • Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców (jako organ odwoławczy, II. instancji)

Forma udzielenia


  •  decyzja administracyjna doręczana poza MOS 

Okres, na jaki udzielane


  • zgodnie z terminem ważności zezwolenia na pobyt czasowy w celu mobilności długoterminowej naukowca udzielonego cudzoziemcowi, z którym członek rodziny przebywa w Polsce, na okres jednak nie krótszy niż 3 miesiące;
cookie

Ta strona używa ciasteczek (plików cookies) w celu ułatwienia Ci korzystania z naszego serwisu oraz w celach statystycznych, w szczególności:

Jeśli w ustawieniach przeglądarki nie zostało włączone blokowanie tego typu plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci swojego urządzenia. Pamiętaj, że zawsze możesz samodzielnie zarządzać tymi ustawieniami w swojej przeglądarce. Więcej informacji możesz znaleźć w naszej Polityce cookies.