|
Jeśli posiadasz ważną wizę krajową (oznaczoną symbolem D) lub dokument pobytowy wydane przez jedno z państw członkowskich obszaru Schengen, możesz przemieszczać się po terytorium państw członkowskich obszaru Schengen, innych niż to, które ten dokument ci wydało (w tym przebywać na terytorium Polski), przez okres nieprzekraczający łącznie 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu. Jeśli zamierzasz przebywać w Polsce dłużej, powinieneś zalegalizować swój pobyt w Polsce, w tym poprzez:
Przed wjazdem do Polski z zamiarem uzyskania zezwolenia pobytowego w Polsce poznaj procedurę oraz szczegółowe wymogi jego udzielenia. |
Podróże w obszarze Schengen
Cudzoziemiec może przebywać w innych państwach obszaru Schengen w dopuszczalnym okresie, jeśli:
- posiada ważny dokument podróży;
- potrafi uzasadnić cel i warunki planowanego pobytu,
- posiada wystarczające środki utrzymania lub możliwość ich uzyskania zgodnie z prawem,
- oraz nie jest uważany za stanowiącego zagrożenie dla porządku publicznego, bezpieczeństwa wewnętrznego, zdrowia publicznego lub stosunków międzynarodowych żadnego z państw członkowskich, a w szczególności nie dokonano wobec niego na tej podstawie wpisu do celów odmowy wjazdu w krajowych bazach danych państw członkowskich. Ponadto dane cudzoziemca nie powinny znajdować się w krajowym wykazie wpisów do celów odmowy wjazdu danego państwa członkowskiego.
Obszaru Schengen nie należy utożsamiać z terytorium Unii Europejskiej. Strefa Schengen obejmuje obecnie 29 krajów europejskich (z których 25 należy do UE): Austrię, Belgię, Bułgarię, Chorwację, Czechy, Danię, Estonię, Finlandię, Francję, Grecję, Hiszpanię, Niderlandy, Litwę, Luksemburg, Łotwę, Maltę, Niemcy, Polskę, Portugalię, Rumunię, Słowację, Słowenię, Szwecję, Węgry i Włochy, jak również Islandię, Liechtenstein, Norwegię i Szwajcarię. Do strefy Schengen nie należą Cypr i Irlandia.
Uzyskanie zezwolenia na pobyt
W trakcie legalnego pobytu w Polsce wystąp za pośrednictwem MOS o przyznanie Ci uprawnienia do dalszego pobytu na terytorium Polski w określonym celu uzasadniającym zamieszkiwanie, co do zasady przez okres dłuższy niż 3 miesiące. Uprawnienie takie (zezwolenie) udzielane jest w formie decyzji administracyjnej w oparciu o przepisy ustawy o cudzoziemcach oraz akty wykonawcze do ustawy. W wyniku udzielenia takiego zezwolenia wydawana jest karta pobytu.
Zezwolenie to może posiadać:
- charakter czasowy (do 3 lat – zezwolenie na pobyt czasowy, które jest najczęściej wybieraną formą przedłużenia pobytu krótkoterminowego) lub
- bezterminowy (tj. zezwolenie na pobyt stały lub zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE).
|
Przebywając w Polsce na postawie wizy lub dokumentu pobytowego wydanych przez inne państwo obszaru Schengen nie można ubiegać się o zezwolenie na pobyt czasowy i pracę. Podstawa prawna: art. 116 pkt 7 i 8 ustawy o cudzoziemcach. |