Wprowadzenie
| Słownik pojęć - mobilność |
|---|
|
- w rozumieniu przepisów migracyjnych to uprawnienie do wjazdu i pobytu cudzoziemca w UE, wynikające z dokumentu pobytowego lub wizy długoterminowej, o której mowa w art. 18 Konwencji Wykonawczej Schengen, albo wydanej zgodnie z prawem państwa UE spoza obszaru Schengen, wydanych przez państwo Unii inne niż to, w którym korzysta on z tego uprawnienia. Ułatwienia w zakresie mobilności wewnątrzunijnej przysługują jedynie niektórym kategoriom obywateli państw trzecich oraz bezpaństwowców, w tym m.in. pracownikom o wysokich kwalifikacjach, naukowcom i studentom. Uprawnienie do wjazdu i pobytu w Polsce w ramach mobilności krótkoterminowej nabywane jest w drodze zawiadomienia o zamiarze korzystania z mobilności, a w przypadku mobilności długoterminowej przyznawane jest poprzez udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy w celu mobilności długoterminowej. |
W ramach mobilności krótkoterminowej cudzoziemcy, którzy posiadają dokument pobytowy z adnotacją "naukowiec", wydany przez jedno z państw UE, mogą wjechać i krótkotrwale przebywać w innym państwie UE, aby prowadzić część badań naukowych lub prac rozwojowych, bez konieczności przechodzenia pełnej procedury wizowej od nowa.
Dopuszczalny okres pobytu w innym państwie nie może każdorazowo przekroczyć 180 dni w dowolnym okresie 360 dni.
Zasady te nie dotyczą Danii i Irlandii, które nie stosują dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/801 regulującej korzystanie z tej mobilności w UE.
W przypadku Polski, korzystanie z mechanizmu mobilności krótkoterminowej naukowca wymaga, aby jednostka naukowa, która ma siedzibę w Polsce i w której cudzoziemiec będzie kontynuował prowadzone badania, złożyła zawiadomienie o takim zamiarze do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców.
Możliwość wjazdu cudzoziemca do Polski w ramach mobilności krótkoterminowej naukowca uzależniona jest od milczącej zgody tego organu.
| Warunki korzystania z mobilności krótkoterminowej naukowca w Polsce |
|---|
|
Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców:
Listę jednostek zatwierdzonych i informacje o procedurze znajdziesz na stronie MSWiA - kliknij i przejdź. |
Osoby uprawnione
- obywatele państw trzecich oraz bezpaństwowcy, którzy posiadają tytuł zawodowy, który umożliwia ubieganie się w Polsce o nadania stopnia doktora (magister lub mu równorzędny), zostali już przyjęci w innym państwie UE jako naukowcy i zamierzają prowadzić część badań naukowych lub prac rozwojowych także w Polsce. Planowany czas pobytu w Polsce nie przekroczy 180 dni w ramach 360 dni.
| Korzystanie z mobilności krótkoterminowej naukowca w Polsce ogranicza się cudzoziemców, którzy prowadzą badania naukowe lub prace rozwojowe na podstawie umowy zawartej z jednostką naukową, zatwierdzoną do celów przyjmowania cudzoziemców w celu prowadzenia badań naukowych lub prac rozwojowych w Polsce. |
|
Jeśli zamierzasz przebywać w Polsce powyżej 180 dni, ale nie dłużej niż przez 360 dni, aplikuj o zezwolenie na pobyt czasowy w celu mobilności długoterminowej naukowca. Więcej informacji - otwórz link. |
Wnoszący zawiadomienie
- jednostka naukowa (przyjmująca cudzoziemca) z siedzibą w Polsce;
Organ właściwy
- Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców;
Okres dopuszczalnego pobytu
- 180 dni w każdym okresie 360-dni;
Forma przyznania i zakres uprawnień
- procedura zawiadomienia (milczącej zgody organu);
- uprawnienie do wjazdu, pobytu i wykonywania pracy, na warunkach zgodnych z zawiadomieniem, powstałe z mocy prawa wskutek niewniesienia przez Szefa UdSC sprzeciwu do zawiadomienia w terminie 30 dni;
Forma odmowy przyznania uprawnień
- decyzja administracyjna o sprzeciwie (ostateczna), z prawem zaskarżenia do sądu administracyjnego;